Zespół przeciążeniowo-bólowy
. Zespół
przeciążeniowo-bólowy kręgosłupa jest jedną z głównych przyczyn przewlekłych
bólów kręgosłupa. W większości przypadków zespół ten charakteryzuje się
długotrwałymi bólami kręgosłupa o zmiennym nasileniu dolegliwości oraz charakterze
nawrotowym. Najczęściej dotyczy on odcinka szyjnego oraz lędźwiowego
kręgosłupa.
Biorąc pod uwagę uwarunkowania anatomiczne zespół
przeciążeniowo-bólowy kręgosłupa jest ściśle związany z patologią stawów
międzykręgowych.
Najczęściej występujące
objawy zespołu stawów międzykręgowych:
W większości
przypadków atak bólu związanego z zespołem stawów międzykręgowych ma charakter
ostry, nieprzewidywalny w występowaniu. Ból wykazuje charakter zmienny.
Zwyczajowo napady bólowe obserwowane są kilka razy w miesiącu.
U większości pacjentów występuje charakterystyczna bolesność w
rzucie zwyrodniałych stawów międzykręgowych oraz dochodzi do nadmiernego
skurczu okolicznych mięśni przykręgosłupowych.
Ból ma tendencje do nasilania się, gdy pacjent przyjmuje pozycję
leżącą na plecach, zaś dolegliwości ustępują w pozycji leżącej na brzuchu.
Cechą znamienną bólu obserwowanego w przypadku zespołu stawów
międzykręgowych jest charakterystyczne promieniowanie do pośladków oraz tylnej
powierzchni ud. Praktycznie nie spotyka się rzutowania bólu na przednią
powierzchnię nóg.
W przypadku zespołu stawów międzykręgowych zlokalizowanego w
odcinku szyjnym kręgosłupa ból występuje głównie w zakresie szyi i barków. Nie
ma tendencji do promieniowania do kończyn górnych oraz palców dłoni.
Diagnostyka zespołów przeciążeniowo-bólowych kręgosłupa:
Podstawą rozpoznania zespołu przeciążeniowo-bólowego kręgosłupa
jest charakterystyczny wywiad chorobowy oraz opisany powyżej charakter
dolegliwości klinicznych. W większości przypadków pacjent poszukuje
specjalistycznej pomocy medycznej w przypadkach gdy ostre zespoły bólowe
występują coraz częściej - nawet kilka razy w tygodniu - oraz komfort życia
ulega znacznemu pogorszeniu. Poza wymienionymi składowymi rozpoznania zespołu
przeciążeniowo-bólowego strategiczną rolę należy przypisać diagnostyce
obrazowej.
Wstępnym proponowanym badaniem diagnostycznym jest RTG
schorowanego odcinka kręgosłupa w trzech projekcjach: przód-tył, bok oraz
skośnej. Badanie te pozwala dostrzec chorobowy przerost stawów międzykręgowych
oraz jest stosunkowo czułe we wczesnym wykrywaniu zmian zapalno-degeneracyjne w
zakresie tych stawów.
W przypadkach wątpliwych diagnostyka musi być rozszerzona o dodatkowe
opcje diagnostyki obrazowej takie jak TK czy MRI kręgosłupa.
Dodatni wynik diagnostycznej blokady stawów międzykręgowych jest
jednoznaczny z rozpoznaniem zespołu stawów międzykręgowych.

